Factory
Records, opgericht door Tony Wilson in Manchester, was
tussen 1978 en 1992 één van de belangrijkste
onafhankelijke platenlabels. Aan hen danken we de lancering
van bekende groepen als Joy Division,
New Order en Happy Mondays,
van hotspots zoals de Hacienda en de
Dry in het nachtleven van Manchester, maar ook de intrede
van een avant-gardistische grafische vormgeving speciaal
voor deze scène ontwikkeld door grafici en agentschappen
als Peter Saville, Central Station
Design en 8vo.
Er is altijd een sterke band geweest tussen Brussel
en Factory: Factory Benelux en Les
Disques du Crépuscule, opgericht door
Michel Duval en Annik Honoré, hadden hun zetel
te Brussel; Factory Records tekende ook voor de Brusselse
groep The Names ; de meeste groepen
van Factory Records worden te Brussel, in het bekende
Plan K geproduceerd.
Hoewel reeds 15 jaar geleden een einde kwam aan Factory
Records blijft het label in de actualiteit. Met onder
andere Joy Division en Section 25 voor de rockscène,
Durutti Column voor de post-rock en
New Order et Happy Mondays voor de dans blijft zijn
invloed in de hedendaagse muziekwereld indrukwekkend.
Op cinematografisch vlak, komt na 24 Hour
Party People, gerealiseerd in 2002 door
Michael Winterbottom over het Factory-epos en de carrière
van Tony Wilson, momenteel Control
uit, gerealiseerd door Anton Corbijn en gewijd aan het
leven van Ian Curtis, de zanger van Joy Division. Tenslotte
werd onlangs een anthologie gepubliceerd die het geheel
van de visuele craties van Factory bestrijkt.
De
belangrijkste groepen die Factory Records ondekte en
onder contract nam, zijn diegenen die de punkbeweging
lanceerden. Voorgangers van de cold wave, de new wave
en de gotic. A Factory Night (again) belicht dan ook
dit aspect van Factory Records, refererend naar de Factory
Nights die in de jaren 80 in Brussel georganiseerd werden.
A Factory Night (opnieuw) brengt concerten, DJ-sets,
tentoonstellingen en vertoningen uit die periode. Na
de concerten volgen afterparty's die het vroegere en
huidige geluid van Factory tot in de ochtenduren evoceren.Alles
zal plaatsvinden in Plan K, vandaag beter bekend als
La Raffinerie. Tony Wilson, bij wie vorig jaar kanker werd vastgesteld,stierf
op vrijdag 10 augustus 2007 aan een hartaanval, op de
leeftijd van 57 jaar.Hij was één van de
leidende figuren van de Britse muziek en cultuur.De
organisatoren van A Factory Night bieden zijn naasten
hun oprecht medeleven aan.Hoewel reeds verschillende
maanden gepland zal dit evenement alsnog aan hem opgedragen
worden. De opbrengst zal gestort worden aan een vereniging
die ijvert voor kankerbestrijding.
Larry
Vassidy (zang en bas) en Vincent Cassidy (electronisch
slagwerk) vormen Section 25 in Blackpool,
Lancashire. De groep geeft zijn eerste concert in juni
1978 en in november 1978 voegt de gitarist Paul Wiggin
zich bij de groep.Hun eerste single, "Girls don't
Count", geproduceerd door Ian Curtis en Rob Gretton,
komt uit in juli 1980. In oktober volgt "Charnel
Ground" (op Factory Benelux) en in augustus 1981
volgt de album Always Now,
geproduceerd door Martin Hannett. De groep geeft talrijke
concerten in Groot Britannïe en Europa in gezelschap
van andere Factorygroepen zoals Joy Division, A Certain
Ratio, The Durutti Column, Crispy Ambulance en New Order
of andrere zoals Talking Heads. In juni 1982, komt het
tweede album uit, The Key of Dreams,
waarop geïmproviseerde hypnotische tot psychedelische
stukken te beluisteren zijn. Mede door een goed onthaal
van de pers brengt het album de groep op toer in Amerika
met een nieuw percussionist, Lee Shallcross.
Terwijl de postpunk-beweging uitdooft, begint Section
25, in navolging van New Order, een verkenning van de
technologie en engageert Jenny Ross voor zang en klavier.
Deze koerswijziging vindt haar weerslag op het album
From the Hip, geproduceerd
door Bernard Sumner van New Order. De single "Looking
from a Hilltop" wordt wereldwijd een club-hit en
een topper in de Verenigde Staten waar hij een beslissende
invloed uitoefent op de technoscène.
In 1986 splitst de groep zich op en blijven enkel Larry
Cassidy en Jenny Ross over, die het album Love
& Hate opnemen. Tengevolge technische
problemen kwam deze slechts in maart 1988 in de grootste
discretie uit en vormde het begin van een pauze in de
carrière van de groep.
In 2001, herstelt het duo Larry-Vin zich en wordt aangevuld
met Ian Butterworth (Tunnelvision)
op de gitaar en Roger Wikeley op de bas. Vanaf 2006
geeft de groep opnieuw concerten en neemt een vijfde
album op die uitkomt in 2007: Part Primitiv
is schitterende rock…
In
1977 vormen Marc Deprez, Michel Sordinia en Christophe
Den Tandt The Passengers te Brussel.
Na concerten in het voorprogramma van Simple Minds en
Magazine in 1979, bekomt de groep een contract bij WEA
en brengt de single "Spectators of Life" uit,
net na zijn naam te hebben veranderd in The
Names. Ten tijde van het concert van Joy Division
in Plan K op 17 januari 1980, wordt contact gelegd met
Factory Records. Aangevuld met Luc Capelle, neemt de
groep een paar maanden later, met Martin Hannett, de
single "Nightshift" op, die in november uitkomt
en waarvan de eerste persing alras uitgeput is. In mei
1981, wordt de tweede singe "Calcutta" opgenomen,
die in januari 1982 op Factory Benelux uitkomt. Daarop
volgt het album Swimming,
opnieuw opgenomen met Martin Hannett. Na de opname van
een derde en laatste single, "The Astronaut",
houdt The Names er mee op.
In 1994 herenigen de vier originele groepleden zich
en vormen met Eric De Bruyne de groep Jazz.
Ze nemen het album Nightvision
op, dat uitkomt in 1997. Op dit ogenblik bereiden The
Names een nieuw album voor.
Crispy
Ambulance is zonder twijfel één
van de meest onderschatte groepen bij Factory Records.
Alan Hempsall en Robert Davenport stichtten de groep
in 1977 in Manchester. Nadien voegden Keith Darbyshire
en Gary Madeley zich bij hen.
Tussen 1980 en 1982 brengt de groep vier singles en
een album uit (The Plateau Phase),
voornamelijk bij Factory en Factory Benelux. De groep
split in 1982 maar brengt postuum het album Fin uit
en in 1985 een album met radiosessies (Frozen
Blood).
Crispy Ambulance herenigt in 1999 voor een concert in
Manchester waarvan een CD (Accessory After
The Fact) wordt uitgebracht. Daarop volgen
twee studioalbums: Scissorgun
(2002) en The Powder Blind Dream
(2004).
Kevin
Hewick is een tekstschrijver-componist-vertaler
uit Leicester die van bij het begin met Factory heeft
samengewerkt. Zo bracht hij zijn eerste opnamen tot
stand in gezelschap van de overblijvende groepsleden
van Joy Division (waaruit "Haystack" opgenomen
werd in de vermaarde compilatie From Brussels
with Love). Zijn samenwerking met Factory
leverde ook een kant op van de dubbelalbum A
Factory Quartet en in 1981 de single "Ophelia's
Drinking Song".
Hij verlaat Factory voor Cherry Red Records waar hij
in 1982 het album Such Hunger For Love
uitbrengt en in 1983 een EP in samenwerking met Adrian
Borland van The Sound (Reality/Unreal).
In dezelfde periode neemt hij deel aan het poëtisch-muzikaal
collectief Ghosts of Individuals met
Patrik Fitzgerald, Anne Clark en John Hollingsworth.
Tussen 1984 en 1989 last hij een pauze in, om vanaf
1989 terug te keren met talrijke concerten en samenwerkingen.
In juli 2007 brengt hij in beperkte oplage een vinylsingle
uit ("Something to Do On The Bus") et een
4-titel EP (That Side of You).
De concerten zullen onderbroken
worden door korte DJ sets en vervolgd met een dansparty
die een evocatie brengen van de Factorysound en zijn
invloed op de muziek van gisteren en van vandaag.
Peter
Hook (New Order / Joy Division)
Peter
Hook is de bassist van de legendarische New
Order en Joy Division. Toen
New Order in 1983 "Blue Monday" uitbracht
was disco een vies woord. Deze ongewilde overval op
de hitparades overal ter wereld zou een enorme invloed
hebben op de producers van dansmuziek in de jaren die
volgden, en bombardeerde New Order tot voorloper in
het genre.
Als bassist was Peter Hook nauw betrokken bij de ontwikkeling
van deze sound. Met meer dan 20 jaar kwaliteitsmuziek
in zijn platenbakken, neemt Peter Hook plaats achter
de draaitafels voor een opzienbarend DJ-set. Zijn stijl
bevat een mengeling van alle kenmerken van een muzikale
generatie, waar onafhankelijke en dansmuziek samensmelten
en waar barrières geslecht worden, met de emblematische
toppers van de Hacienda, de klassiekers van New Order,
exclusieve remixes en, natuurlijk, talrijke verrassingen.
Martin
Moscrop is de gitarist-trompettist van de groep A Certain
Ratio, die samen met Jeremy Kerr (bas), Peter Terrel
(gitaar) en Simon Topping (zang) in Manchester werd
opgericht. De manager van de groep was Tony Wilson zelf.
Onder invloed van Wire, Eno, The Velvet Underground
en Kraftwerk, heeft A Certain Ratio alras een portie
funk en dance bij zijn muziek gevoegd.
Sinds jaren is Martin Moscrop een begrip door zijn werk
als Dj overal ter wereld. Ter gelegenheid van Factory
Night,zal hij post punk, Factory productions en dance
music combineren.
Philippe Carly is een Belgisch fotograaf
met een huizenhoge reputatie. Op het einde van de jaren
'70 en in het begin van de jaren '80, fotografeerde
hij alle belangrijke artiesten van de alternatieve scène
il a photographié tous les artistes majeurs de
la scène alternative. Zijn foto's zijn terug
te vinden in talrijke publicaties en zijn site New
Wave Photos is wereldberoemd. In Plan K zullen
foto's van Philippe Carly tentoongesteld worden, grotendeels
van de groepen van Factory Records.
Katjar Ruge werd in 1970 in Duitsland
geboren en werd fotografe in Manchester. Zij maakte
een fotoreportage met 23 belangrijke scènes en
23 persoonlijkheden die verband houden met Ian Curtis
en Joy Division. Deze reportage zal te zien zijn in
Plan K. Ze zal er ook haar boek,"fotoreportage23
- in search of ian curtis", signeren, dat uitkomt
in november bij Monitorpop/Berlin.
De Brugse groep Red Zebra is al sinds
1978 aktief. Een van de groepen die hen in het begin
zeker beïnvloed hebben, is Joy Division. Vandaar
dat 'Transmission' nog steeds op hun setlist prijkt.
Naar aanleiding van de release van de film 'Control'
van Anton Corbijn hebben de leden van Red Zebra al hun
materiaal van Joy Division en New Order verzameld en
dit tentoon gesteld in de bibliotheek van Brugge. Speciaal
voor de Factory Night verhuist deze expositie voor één
dag naar de Plan K.
Gedurende gans de avond zullen zeldzame
en onuitgegeven documenten geprojecteerd worden (Concertfragmenten,
clips, interviews... waaronder Shadowplayers
dat gerealiseerd werd in 2006). Een VJ zal voor opmerkelijke
montages zorgen.
Factory
Records, opgericht door Tony Wilson in Manchester, was
tussen 1978 en 1992 één van de belangrijkste
onafhankelijke platenlabels. Aan hen danken we de lancering
van bekende groepen als Joy Division,
New Order en Happy Mondays,
van hotspots zoals de Hacienda en de
Dry in het nachtleven van Manchester, maar ook de intrede
van een avant-gardistische grafische vormgeving speciaal
voor deze scène ontwikkeld door grafici en agentschappen
als Peter Saville, Central Station
Design en 8vo.
Hoewel reeds 15 jaar geleden een einde kwam aan Factory
Records blijft het label in de actualiteit. Met onder
andere Joy Division en Section 25 voor de rockscène,
Durutti Column voor de post-rock en
New Order et Happy Mondays voor de dans blijft zijn
invloed in de hedendaagse muziekwereld indrukwekkend.
Op cinematografisch vlak, komt na 24 Hour
Party People, gerealiseerd in 2002 door
Michael Winterbottom over het Factory-epos en de carrière
van Tony Wilson, momenteel Control
uit, gerealiseerd door Anton Corbijn en gewijd aan het
leven van Ian Curtis, de zanger van Joy Division. Tenslotte
werd onlangs een anthologie gepubliceerd die het geheel
van de visuele craties van Factory bestrijkt.
De
belangrijkste groepen die Factory Records ondekte en
onder contract nam, zijn diegenen die de punkbeweging
lanceerden. Voorgangers van de cold wave, de new wave
en de gotic. A Factory Night (again) belicht dan ook
dit aspect van Factory Records, refererend naar de Factory
Nights die in de jaren 80 in Brussel georganiseerd werden.
A Factory Night (opnieuw) brengt concerten, DJ-sets,
tentoonstellingen en vertoningen uit die periode. Na
de concerten volgen afterparty's die het vroegere en
huidige geluid van Factory tot in de ochtenduren evoceren.Alles
zal plaatsvinden in Plan K, vandaag beter bekend als
La Raffinerie.
Larry
Vassidy (zang en bas) en Vincent Cassidy (electronisch
slagwerk) vormen Section 25 in Blackpool,
Lancashire. De groep geeft zijn eerste concert in juni
1978 en in november 1978 voegt de gitarist Paul Wiggin
zich bij de groep.Hun eerste single, "Girls don't
Count", geproduceerd door Ian Curtis en Rob Gretton,
komt uit in juli 1980. In oktober volgt "Charnel
Ground" (op Factory Benelux) en in augustus 1981
volgt de album Always Now,
geproduceerd door Martin Hannett. De groep geeft talrijke
concerten in Groot Britannïe en Europa in gezelschap
van andere Factorygroepen zoals Joy Division, A Certain
Ratio, The Durutti Column, Crispy Ambulance en New Order
of andrere zoals Talking Heads. In juni 1982, komt het
tweede album uit, The Key of Dreams,
waarop geïmproviseerde hypnotische tot psychedelische
stukken te beluisteren zijn. Mede door een goed onthaal
van de pers brengt het album de groep op toer in Amerika
met een nieuw percussionist, Lee Shallcross.
In
1977 vormen Marc Deprez, Michel Sordinia en Christophe
Den Tandt The Passengers te Brussel.
Na concerten in het voorprogramma van Simple Minds en
Magazine in 1979, bekomt de groep een contract bij WEA
en brengt de single "Spectators of Life" uit,
net na zijn naam te hebben veranderd in The
Names. Ten tijde van het concert van Joy Division
in Plan K op 17 januari 1980, wordt contact gelegd met
Factory Records. Aangevuld met Luc Capelle, neemt de
groep een paar maanden later, met Martin Hannett, de
single "Nightshift" op, die in november uitkomt
en waarvan de eerste persing alras uitgeput is. In mei
1981, wordt de tweede singe "Calcutta" opgenomen,
die in januari 1982 op Factory Benelux uitkomt. Daarop
volgt het album Swimming,
opnieuw opgenomen met Martin Hannett. Na de opname van
een derde en laatste single, "The Astronaut",
houdt The Names er mee op.
Crispy
Ambulance is zonder twijfel één
van de meest onderschatte groepen bij Factory Records.
Alan Hempsall en Robert Davenport stichtten de groep
in 1977 in Manchester. Nadien voegden Keith Darbyshire
en Gary Madeley zich bij hen. 
Kevin
Hewick is een tekstschrijver-componist-vertaler
uit Leicester die van bij het begin met Factory heeft
samengewerkt. Zo bracht hij zijn eerste opnamen tot
stand in gezelschap van de overblijvende groepsleden
van Joy Division (waaruit "Haystack" opgenomen
werd in de vermaarde compilatie From Brussels
with Love). Zijn samenwerking met Factory
leverde ook een kant op van de dubbelalbum A
Factory Quartet en in 1981 de single "Ophelia's
Drinking Song".
Peter
Hook is de bassist van de legendarische New
Order en Joy Division. Toen
New Order in 1983 "Blue Monday" uitbracht
was disco een vies woord. Deze ongewilde overval op
de hitparades overal ter wereld zou een enorme invloed
hebben op de producers van dansmuziek in de jaren die
volgden, en bombardeerde New Order tot voorloper in
het genre.
Martin
Moscrop is de gitarist-trompettist van de groep A Certain
Ratio, die samen met Jeremy Kerr (bas), Peter Terrel
(gitaar) en Simon Topping (zang) in Manchester werd
opgericht. De manager van de groep was Tony Wilson zelf.
Onder invloed van Wire, Eno, The Velvet Underground
en Kraftwerk, heeft A Certain Ratio alras een portie
funk en dance bij zijn muziek gevoegd.
