Soysoy
 Zoals
vernieuwende artiesten als Lisa Germano, Mary Timony of
Nina Nordenstam voor hen lieten Cécile "Seesayle"
Gonay (zang, gitaar en viool – ex-White Lie, Psychotrops,
Rise & Fall, Malone…) en Frank Wilson (basgitaar
en zang – ex Peekaboo, So, Collector, What the Hell...)
de prefabriceerde rockformules achter zich door Soysoy
op te richten. Hun muzikale alchemie wordt onder andere
verrijkt door behekste accenten uit traditionele rituele
muziek, dat hun creaties smeedt tot een juweel waarvan
de delicate en betoverde stem van Cécile, die vaak
vergeleken wordt met die van Björk of Lisa Gerrard,
het juweel is.
Na een paar opmerkelijke duo-optreden,
met onder andere een support-act voor Marka en een prestatie
op de Fètes de la Musique met Daniel Hélin
en Leiluna, en na de opnames (in autoproductie) van hun
mini-LP Six Teaspoons of Eiran Cari
dat het unieke talent van het duo bevestigt, krijgt Soysoy
een nieuwe aandrift wanneer Sébastien Lhoest (keyboards)
zich in 2003 bij de groep voegt. In hun werk kan men onder
andere de invloeden horen van onder andere P.J. Harvey,
Lush, Dead Can Dance, The Creatures, Varttïna, Tori
Amos, Stina Nordenstam, Collection d'Arnell-Andréa,
Jeff Buckley… Maar de betoverende muziek van Soysoy
is een wereld op zichzelf, een caleidoscoop van emoties
en auditieve kleuren die niet onverschillig laat.
Voor zomer 2004 wordt verwacht een nieuwe
plaat verwacht, die zeker en vast het succes van deze
geïnspireerde trio definitief op het spoor van het
succes zal zetten.
Cécile "Seesayle"
Gonay: zang, viool, gitaar
Sébastien Lhoest: keyboards, programmaties
Franck Wilson: zang, basgitaar, programmatie, percussies.
Website
van Soysoy
 :
Loonontahi
- One
with the Wind
|
Collection
d'Arnell-Andréa
De groep Collection d'Arnell-Andréa
werd in 1988 door het Engelse label Valotte Records opgemerkt
en nam de vier eerste titels van hun eerste maxi op onder
de naam Autumn's Breath for Anton's Death.
Deze – nu onvindbare – opname stelt een ongewone
betoverend muzikaal klimaat voor dat liefhebbers aan beide
kanten van het kanaal kon bekoren.
 De
herfst is een steeds terugkerende thema dat centraal staat
in de mythologie van Collection d'Arnell-Andréa.
Toen hun eerste plaat in 1989 uitkwam, kreeg die dan vanzelfsprekend
de naam Un Automne à Loroy
(Een Herfst in Loroy). Deze plaat, een grafrede
gekleurd met roodbruine oktobertinten waar Chloé's
stem en het lange klaaglied van de viool duidelijk overheersen,
werd warm ontvangen door de gehele Franse en internationale
pers. De muziek van Collection d'Arnell-Andréa
slaat aan, want ze slagen erin om een perfecte harmonie
te creëren met instrumenten die op het eerste zicht
totaal tegenstrijdig lijken. Op de ritmes van de beatbox
komen bas, cello en golven keyboard samen in een harmonieuze
unie… en dan, de stem, nobel, een instrument op zich.
De teksten, als een lichte watermerk op een vel papier,
doen denken aan de symbolische poëzie: visies van ingeslapen
woningen, ijzige morgens, stille regens… Een wereld
van oude herinneringen waar de ziel zichzelf verliest in
nevels van nostalgische dromen…
 Au
Val des Roses (In Het Dal Van De Rozen)
verscheen in 1990. In het totaal acht nummers van deze 'donkere
en diepe eenheid' die de stijl van Collection d'Arnell-Andréa
kenmerken. Zo schrijft Melody Maker: "This music is
both impassioned and ravishing. Entrance me to the end of
love". De recensie in Le Monde de La Musique eindigt
met "Zonder in het clichématige te vallen geeft
deze collectie van sepiakleurige foto's ons de verdwenen
dromen terug."
Les Maronniers
(De Kastanjebomen), hun derde opus, bloeit in 1992
open. Le Maine Libre: "Les Maronniers heeft de schoonheid
van een verlaten dorpsschool na een rurale exodus".
D vervliegende golven van de synthesizer, de teksten geïnspireerd
door Grand Meaulnes en Mallarmé… en, komend
uit een lijkwade van duistere harmonieën, de vervlogen
klacht van een cello.
Villers-aux Vents,
eerst verschenen in 1994, is een conceptplaat met als centraal
thema de Eerste Wereldoorlog. Men vindt er de scherpe poëzie
terug, de melodieuze hopeloosheid eigen aan deze groep uit
Gien. De plaat werd onlangs heruitgebracht door Prikosnovénie,
die in 2002 ook Tristesse des Mânes
produceerde. Deze laatste plaat toont ons een ander gezicht
van de groep, die van de kamermuziek en bestaat uit 7 adaptaties
van oude muziekstukken en 7 originele composities.
Tijdens de Fantastique.Night VII zal Collection
d'Arnell-Andréa een elektrische set voorstellen.
Website
van Collection d'Arnell-Andréa
:
Les
Cendre-Lisières - Deaf
or Crazy |
Afterparty
DJ Gore (The Dawn Visitors) en DJ Poll zorgen tot de prille
uurtjes voor een onvergetelijke cold & darkwave afterparty!
|
